خرید بک لینک

باران

باران که بزند تازه آسمان میشود

عین این دل من،

بی ستاره و مه آلود،

آنوقت این دل بی همراه

می خواهد که بخواند

نمناک،چون نوای باران؛

می خواهد آواز در آواز باران بیفکند،

چندان که آسمان هم نداند

این نوا از کدامین برآمده؟

به گاه رعد اما،

سکوت می کند این دل،

که شهر آشوب نمی داند

لینک شعر بالا

برچسب: نویسنده: کوروش باقریان تاريخ: جمعه 11 آبان 1397 ساعت: 0:57

صفحه بندی